Informacje
Teleturnieje to konkursy organizowane przez telewizję, w których biorą udział widzowie. Wygranej w teleturnieju towarzyszy zawsze jakaś nagroda. Jednym z najbardziej znanych i najdłużej goszczących na szklanym ekranie teleturniejem telewizyjnym była niedawno zdjęta z anteny „Wielka gra”. Był to program, w którym uczestnicy musieli wykazać się szeroką wiedzą na wybrany przez siebie temat. Temat programu, w którym brali udział, nie mógł być związany z ich wykształceniem ani zawodem wykonywanym. I tak: muzyk nie mógł odpowiadać z tematów dotyczących muzyki, polonista nie mógł startować w programie z literatury, chemik nie mógł popisywać się wiedzą z chemii a historyk z historii. Chodziło tu o wiedzę, która wypływała z ludzkiej pasji do jakiegoś zagadnienia. W pierwszej fazie programu, dwie startujące osoby odpowiadały na pytania tzw. pojedynku. Pojedynek trwał tak długo, aż któraś z osób popełniła dwa błędy. Wówczas na polu walki pozostawał już tylko jeden gracz i zaczynała się kolejna faza programu, jaką były pytania tzw. egzaminu. Zdarzało się czasem ze po dwóch pojedynkach nikt nie odpadł, wówczas grę kontynuowali obydwaj uczestnicy. W „Wielkiej grze” ekspertami byli prawdziwi specjaliści z danego tematu. Oni to układali pytania i rozstrzygali, w razie wątpliwości o tym, czy odpowiedź jest prawidłowa czy nie. Najczęstszymi tematami programów były życiorysy i dzieła najwybitniejszych muzyków, pisarzy czy polityków, wydarzenia historyczne, geografia świata i dzieje państw starożytnych. Pytania niejednokrotnie były podchwytliwe i trzeba było naprawdę dogłębnej wiedzy, by sobie z nimi poradzić. Wiele osób startowało z kilku tematów, a największy rekordzista startował i wygrywał kilkanaście razy. Nagrodą za wysiłek były pieniądze wręczane zwycięzcy przy dźwięku fanfar, na końcu programu. Program ten bawił telewizyjną publiczność przez długie lata.
Kolejnym, bardzo chętnie oglądanym teleturniejem był „Czar par”. Gościł on na antenie bardzo krótko, a mimo to zachował sie w pamięci wielu widzów jako bardzo widowiskowy i nowatorski na tamte czasy. Brało w nim udział kilkanaście par, które rywalizowały ze sobą w różnego rodzaju konkurencjach na wiedzę, zręczność i umiejętności plastyczne. Nagroda była duża, bo stanowiło ją mieszkanie lub dom. Widowisko było bardzo kolorowe i wzbudzało w oglądających wiele emocji. Równie popularnym teleturniejem było „Koło fortuny”. Tu z kolei uczestnicy odgadywali różne hasła i losowali za to pieniądze lub nagrody. Był to początek lat 90tych i możliwość wygrania aparatu fotograficznego, robota kuchennego, czy pralki była dla wielu bardzo ekscytująca. Program cieszył się tym większym powodzeniem, że w finale można było wygrać, stojący w studio nowy samochód osobowy. Ogromną popularnością wśród śląskiej publiczności, cieszył się teleturniej nadawany przez regionalny ośrodek telewizyjny w Katowicach pt. „Telefoniada”. Niedzielne popołudnia większość śląskich rodzin spędzała przed telewizorem, kręcąc zawzięcie tarczą aparatu telefonicznego, by dodzwonić się do studia, odpowiedzieć na pytanie i wygrać jakiś drobiazg. Pytania dotyczyły wiedzy ogólnej, treści popularno naukowych. Wiele pytań polegało na oglądaniu krótkiego filmiku i mówieniu np. ile było panów w łódce, albo jakie kwiaty stały w wazonie na fortepianie. Te zagadki wymagały dużej uwagi i spostrzegawczości. W studiu „Telefoniady” panowała prawdziwie swojska atmosfera, a w poniedziałkowe ranki w kopalniach, hutach i biurach aż huczało od opowiadań kto się dodzwonił, a kto nie, kto dobrze odgadł filmową zagadkę. Obecnie najpopularniejszymi teleturniejami są „Milionerzy”, „Jeden z dziesięciu”, ”Jaka to melodia” i wiele innych. Są one nieco inne niż te dawniej prezentowane na antenie telewizyjnej. W „Milionerach” i „Jednym z dziesięciu” trzeba wykazać się powierzchowną wiedzą na różne tematy. „Jaka to melodia” wymaga od swoich graczy rozpoznawania wielu bardziej i mniej znanych melodii. Teleturnieje od zawsze bawią i emocjonują obydwie strony, tych w studio i tych po drugiej stronie ekranu. W historii telewizji odnotowano osoby, które wzięły udział po kilka razy w kilku teleturniejach, traktując je jako rozrywkę i źródło utrzymania w jednym.
Ciekawe artykuły
Niektóre programy telewizyjne stają się kluczami, do zrobienia kariery dla swoich uczestników. Żeby jednak klucze te uzyskać trzeba się trochę przedtem natrudzić. Na początek trzeba posiadać jakiś talent lub posiąść jakieś umiejętności, które będzie można zaprezentować przed szerszą publicznością. Zanim jednak uczestnicy pokażą się szerszej publiczności muszą pokazać się gremium eliminacyjnemu. Wstępem do wszystkich tego typu programów są tzw. castingi, czyli przesłuchania wszystkich osób, które przychodzą w określone miejsce, na umówioną godzinę. Eliminacje te nie są łatwe. Po pierwsze dlatego, że przychodzi na nie bardzo dużo ludzi, co stanowi o dużej konkurencji, po drugie, osoby oceniające bywają bardzo szczere i konkretne w ocenach debiutantów. Chyba najstarszym tego typu programem, który istnieje do dziś jest „Szansa na sukces”. Gości ona na antenie telewizyjnej od ponad piętnastu lat. Po przejściu przez eliminacje, uczestnicy dostają do domu zawiadomienie o tym kiedy mają przyjechać na program i piosenki jakiego wykonawcy, muszą w tym czasie opanować. W każdym odcinku śpiewane są piosenki jednego wykonawcy lub zespołu. Jury oceniające stanowi wykonawca, lub zespoł, którego piosenki są właśnie wykonywane. Prowadzący program od samego początku Wojciech Mann, wywołuje kolejno poszczególnych uczestników konkursu, chwilę z nimi rozmawia, po czym losuje dla nich jakiś utwór do zaśpiewania. Koperty z tytułami piosenek mają przy sobie członkowie jury. W zależności od poziomu...... Czytaj więcej >>